Hoe het allemaal begon

Persoonlijke crisis Na de geboorte van mijn jongste dochter raakte ik in een persoonlijke crisis. Daar was ik dan, met twee prachtige dochters, een man, een baan in het basisonderwijs, maar ik was niet blij met mezelf. Ik begon te tekenen, iets wat ik als kind ook graag deed. En beetje bij beetje heelde mijn hart. De tekeningen die ik maakte ontstonden gedachteloos: zwarte lijntekeningen, recht uit de ziel.  De beelden die ontstonden, waren niet bedacht en niet te plaatsen. Maar ze waren van mij, mijn wereld. En ik hield van ze. Het was als een nieuwe taal die ineens uit mijn handen stroomde.

Een opdracht van een vriend Mijn vriend en spiritueel toeverlaat, Franck Gielen, zag de tekeningen en vroeg me of ik een setje wilde tekenen voor zijn Volle Maanmeditaties. Ik begon op visitekaartjesformaat. Tijdens het tekenen dacht ik: ‘ze zijn best raar’. Maar ik besloot me niet te laten beperken door mijn hoofd en tekende door tot ik er een stuk of 30 had. Ze werden ingezet bij de meditatie en ik zag magische dingen gebeuren. Deelnemers waren ontroerd, geprikkeld en soms zelfs boos. Deze kaartjes raakten een diepe snaar. 

Ik liet de set kaartjes in een kleine oplage drukken en verkocht er een paar. Mensen die ermee werkten of speelden, waren enthousiast. Ik deed er zelf niet veel mee, totdat ik ze inzette als ‘opener’ tijdens de Zachte Krachtweekenden voor vrouwen die ik met Marit Van Gaalen organiseer. We ontdekten dat, wanneer je je voorstelt aan de hand van een blind getrokken kaartje, je heel snel tot een kern komt. 

Kinderen In 2012 volgde ik een kinderyoga-opleiding en bedacht dat ik ook kinderkaartjes wilde maken. Ik koos een rustige avond, ruimde de kamer op, stak kaarsen aan. Daarna ging ik zitten en mediteerde. Ik maakte ruimte voor iets nieuws dat vanuit het niets mocht komen, vanuit die plek die ik eigenlijk nog maar net begon te ontdekken. Dat is de plek waar ik geen controle heb, waar alleen liefde is..en aandacht...en zijn. Een leuke plek. En toen tekende ik. Voor mijn  gevoel was ik binnen een half uur klaar, de tijd verdween en ik tekende en schilderde. Op té glad papier met acquarelverf. Techniekloos. Ik deed maar wat en tegelijkertijd wist ik dat wat ik deed klopte.

Jezelf omarmen Ik noemde ze Awesomes Kids en liet een aantal sets drukken, verkocht er wat.....en zo rolde het verder. Tot
ik een webshop begon en de kaartjes serieus ging nemen. Inmiddels is het 2017. En ik geloof in deze eenvoudige kaartjes. Ze werken. Ze maken dat wat onzichtbaar is zichtbaar. Of bespreekbaar. Liefdevol. Woordeloos, dus ook discussieloos. De geleefde emotie krijgt een beeld.

 

 

© 2015 - 2020 awesomes | sitemap | rss | webwinkel beginnen - powered by Mijnwebwinkel